Ömür Boyu Sevgin Bitmiyor Anne

Ömür Boyu Sevgin Bitmiyor Anne

Canından bir parça dünyaya geldim
Gelir gelmez senin sevgini buldum
Ağlayıp ağlayıp hep sana güldüm
ÖMÜR BOYU SEVGİN BİTMİYOR ANNE
SENSİZ KALBİM DÜZGÜN ATMIYOR ANNE

Şefkatle okşadın ninni söyledin
Huzurum kaçınca figan eyledin
Ağladığım zaman sende ağladın
ÖMÜR BOYU SEVGİN BİTMİYOR ANNE
SENSİZ KALBİM DÜZGÜN ATMIYOR ANNE

Yürüyüp koşmayı öğrettin bana
Südünü içirdin hep kana kana
Canımı versem de az olur sana
ÖMÜR BOYU SEVGİN BİTMİYOR ANNE
SENSİZ KALBİM DÜZGÜN ATMIYOR ANNE

Okul çağım geldi artı işlerin
Sıkıntıdan sallanıyor dişlerin
Hazır oldu her an gözde yaşların
ÖMÜR BOYU SEVGİN BİTMİYOR ANNE
SENSİZ KALBİM DÜZGÜN ATMIYOR ANNE

Tahsil hayatımın yükünü çektin
Bıkıp usanmadan hep bana baktın
Bir şey olur diye canını sıktın
ÖMÜR BOYU SEVGİN BİTMİYOR ANNE
SENSİZ KALBİM DÜZGÜN ATMIYOR ANNE

Gençlik yıllarımda hep destek oldun
Dara düştüğümde gönlümü aldın
Gözümden akan yaşları sildin
ÖMÜR BOYU SEVGİN BİTMİYOR ANNE
SENSİZ KALBİM DÜZGÜN ATMIYOR ANNE

Hayata atılıp yuvamı kurdum
Çoluk çocuğa kafayı yordum
Çektiğin zorluğu o zaman gördüm
ÖMÜR BOYU SEVGİN BİTMİYOR ANNE
SENSİZ KALBİM DÜZGÜN ATMIYOR ANNE

Cennet bile ayağının altında
Çok az insan olur senin katında
Mutluluk hakkındır dünya sathında
ÖMÜR BOYU SEVGİN BİTMİYOR ANNE
SENSİZ KALBİM DÜZGÜN ATMIYOR ANNE

Melek yüzlü diye seni tanırlar
Şefkatini dünya kadar sanırlar
Daha nice sevgi saygı onurlar
ÖMÜR BOYU SEVGİN BİTMİYOR ANNE
SENSİZ KALBİM DÜZGÜN ATMIYOR ANNE

Vatan sevgisini öğrettin bize
Şehit olmayı da aldırdın göze
Tarihi anlatıp döndürdün öze
ÖMÜR BOYU SEVGİN BİTMİYOR ANNE
SENSİZ KALBİM DÜZGÜN ATMIYOR ANNE

Uykusuz kaldığın günler sayılmaz
Hiçbir yerde annelere kıyılmaz
Öz olmayınca fazla sevilmez
ÖMÜR BOYU SEVGİN BİTMİYOR ANNE
SENSİZ KALBİM DÜZGÜN ATMIYOR ANNE

Yıllar geçse değerin hiç eksilmez
Kıymetini anne olmayan bilmez
Aklı olan bedduanı da almaz
ÖMÜR BOYU SEVGİN BİTMİYOR ANNE
SENSİZ KALBİM DÜZGÜN ATMIYOR ANNE

Annelik şefkati sende çağlayan
Ufak bir şey olsa derhal ağlayan
Evladına imkanları sağlayan
ÖMÜR BOYU SEVGİN BİTMİYOR ANNE
SENSİZ KALBİM DÜZGÜN ATMIYOR ANNE

Annelerin öpülesi elleri
Her zaman duayı söyler dilleri
Yanlış olmaz gittikleri yolları
ÖMÜR BOYU SEVGİN BİTMİYOR ANNE
SENSİZ KALBİM DÜZGÜN ATMIYOR ANNE

Annesiz yuvanın tadı olur mu
Baharın ardından yazı gelir mi
Benim kıymetimi eller bilir mi
ÖMÜR BOYU SEVGİN BİTMİYOR ANNE
SENSİZ KALBİM DÜZGÜN ATMIYOR ANNE

Annemize köle olsak az olur
Soğuk kışlar yanındayken yaz olur
Geçit vermez dağlar bile düz olur
ÖMÜR BOYU SEVGİN BİTMİYOR ANNE
SENSİZ KALBİM DÜZGÜN ATMIYOR ANNE

Annesizlik bende olurdu yara
Bir gün görmeseydim dünyamda kara
Onun sayesinde düşmedim dara
ÖMÜR BOYU SEVGİN BİTMİYOR ANNE
SENSİZ KALBİM DÜZGÜN ATMIYOR ANNE

Annelere maddi değer biçilmez
Her şeyden geçilse ondan geçilmez
Anne olmayınca kalpler açılmaz
ÖMÜR BOYU SEVGİN BİTMİYOR ANNE
SENSİZ KALBİM DÜZGÜN ATMIYOR ANNE

Anne seni kuş sütüyle beslerim
Açığa vuruldu bütün hislerim
Cümleleri sevgin ile süslerim
ÖMÜR BOYU SEVGİN BİTMİYOR ANNE
SENSİZ KALBİM DÜZGÜN ATMIYOR ANNE

Anne gittiğin yere beni de götür
İstersen dizinin ucunda yatır
Ayrılık olursa sevginle bitir
ÖMÜR BOYU SEVGİN BİTMİYOR ANNE
SENSİZ KALBİM DÜZGÜN ATMIYOR ANNE

Anneme borcumu bir gün öderim
Onun gösterdiği yoldan giderim
Hayatımı varlığına adarım
ÖMÜR BOYU SEVGİN BİTMİYOR ANNE
SENSİZ KALBİM DÜZGÜN ATMIYOR ANNE

Annemin dünyada hiç eşi yoktur
Saygısı sevgisi değeri çoktur
Her şeyin mükemmel olanı haktır
ÖMÜR BOYU SEVGİN BİTMİYOR ANNE
SENSİZ KALBİM DÜZGÜN ATMIYOR ANNE

Anneciğim kulun kölen olurum
İstersen dünyadan servet alırım
Her şeyden geçerim sana gelirim
ÖMÜR BOYU SEVGİN BİTMİYOR ANNE
SENSİZ KALBİM DÜZGÜN ATMIYOR ANNE

Başkaları değer katmıyor ANNE
Verilen sözleri tutmuyor ANNE
Benim için zehir yutmuyor ANNE
ÖMÜR BOYU SEVGİN BİTMİYOR ANNE
SENSİZ KALBİM DÜZGÜN ATMIYOR ANNE

Ferhan Can

Özledim Anne Şiiri

Özledim Anne

Gurbetin ışikları gönlümü aydınlatmıyor anne
Toprağı buram buram mis gibi kokmuyor anne
Gurbetin hiçbir nimeti beni mutlu etmiyor anne
Gözlerimin önünden yurdumun hiçbir şeyi gitmiyor anne

Duygularım kördüğüm olmuş gözyaşım gelmiyor anne
Şakır şakır konuşan dilim şimdi konuşmuyor anne
Ne geceler nede gündüzler geçmiyor durmuş sanki anne
Sevdiklerim aklıma geliyor adlarını söyleyemiyorum anne

Nereden çıktı gurbette yaşamak bilemiyorum anne
Ölüme yavaş yavaş gidiyorum sanki anne
İnsanlar somurtmuş telaşlı hep izdiham içinde anne
Ne olacak benim bu halim şaşırdım kaldım anne

Gaz lambasının ışığını özledim anne
Gurbetin rengareng projektörleri mutlu etmiyor beni anne
Kuru ekmeğimi çorbaya doğradığım günleri özledim anne
Koyun yoğurdundan yapılmış buz gibi ayranı kana kana içmeyi özledim anne

Gurbetin albenisi güzel ama içimi güldürmüyor anne
Buranın rüzgarları bir hoş esmiyor serinletmiyor beni anne
İnsanların bakışları ürkütüyor beni küstürüyor anne
Ne yersem yiyeyim lezzet alamıyorum anne

Adım çıktı zengine mutlu fakirliğimi arıyorum anne
Helal kazanılmış lokmaları arar oldum anne
Bu genç yaşımda kamburlaştı belim yüzüm asık anne
Manevi zenginliğimi kaybedeceğime üzülüyorum anne

Soframdaki bereketi evimdeki eski huzurumu özledim anne
Büyüklere saygılı küçüklere sevgili olmayı arıyorum anne
Ahde vefayı ihlası ve bir lokmayı birlikte paylaşmayı özledim anne
Maheretli ve nasırlı ellerinden öpmeyi özledim anne

Süzülmüş mercimek çorbasını kaşıklarken buharındaki mutluluğu özledim anne
Bismillah ile başlayıp Elhamdulillah diyerek sofradan kalkmayı özledim anne
İnsanların canı gönülden birbirlerine gidip gelmelerini özledim anne
Mevlana nın dediği gibi ya göründüğün gibi yada olduğun gibi görün olanları özledim anne

Yapmacık hareketler kendine iyi bak cümlesi bana yavan geliyor anne
Dostça kucaklaşmayı kucaklaşırkende samimiyeti özledim anne
İçi boş olan görüşelim tamam mı cümlesini sevmiyorum anne
Erkekçe el sıkışmayı sevdiğini asla yarı yolda koymamayı özledim anne

Güneşte ısınmış su ile yıkanmayı özledim anne
Komşuların dayanışmasını birbirlerine yemek göndermesini özledim anne
Herkesin kendi kapısının önünü yıkayıp temizlemesini özledim anne
İnce uzun sokakların güzelliğini özledim anne

Gurbette ölmek hoşuma gitmiyor korkuyorum anne
Bir Fatihanın okunup okunmayacağını düşünüyorum anne
Mezarımın üstünde kuşların cıvıldaştığı bir ağaç istiyorum anne
Bunları hep tasavvur etmekten gurbet hayatı beni uyutmuyor anne

Tezek dumanının tütmesini çeşitli hayvan seslerini özledim anne
Tezek ateşinde pişirilen yemeklerin damakta bıraktığı lezzeti özledim anne
Kırlarda kor ateşte demlenen kaçak çayın tavşan kanına benzemesini özledim anne
Başımı dizlerine koyup şekerlemeyi özledim anne

Kim ne derse desin ben patika yolların tozunu özledim anne
Ben bir bağbancının her geçen yolcuya salkımlarca üzüm vermesini özledim anne
Ben insanların selamlaşmasını kolay gelsin bereketli olsun demelerini özledim anne
Ve ben kuşların insanlardan ürkmeden özgürce uçmalarını özledim anne

Bu hayata alışamadım Soluğum kesildi Takatim tükendi anne
Yarını karanlık geleceği meçhullerden oldum anne
Kavuşmak için eski günlerimdeki mutluluğuma hep dua ediyorum anne
Başka annelerin şefkati beni tatmin etmiyor yorgunluğumu gidermiyor anne

Babamın yorgun argın işten gelirken gözlerindeki mutluluğu ve sevinci özledim anne
Biz çocukların etrafında dönmesini ve hoş geldin babacığım demeyi özledim anne
Bugün çok yoruldum Taş duvar inşaatında çalıştım ama yinede şükürler olsun demesini özledim anne
Yıldızları bir bir saymaya çalışırken derin uykuya dalmayı özledim anne

Bahar gelince gül bahçelerinden gül toplamayı özledim anne
Topladığım gülleri öğretmenime vermeyi ve başımın sevgiyle sıvazlanmasını özledim anne
O şevk ile eve geldiğimde ekmeğimi günpekmezine bandırarak karnımı doyurmayı özledim anne
Sonrada musluktan akan hamravat suyundan doyuncana içmeyi özledim anne

Sınıfın en çalışkanı olmak için harcadığım gayreti özledim anne
Ödevlerimi yapabilmek için büyüklerimin bilgilerine danışmayı özledim anne
Sonrada ödevimi yapmış olmamın rahatlığını ve sevincini özledim anne
Ödevler kontrol edilirken Aferin en güzeli seninki olmuş denmesini özledim anne
Ve öğretmenimin sadakatini annemsi şefkatini vede takdirini özledim anne 19/10/2004

İbrahim Halil Demir

Bir Anne Tanıklığı ŞiiR

Bir Anne Tanıklığı

Sen türkülerini bizim istasyonla
Hep köy arasında yakarsın anne

Yakarsın anne!

Sen Tanrı’nın kalbini
Bakışlarınla bakarsın anne

Bakarsın anne!

Sen eski medeniyetlerin erdem gömütlerini
Gülüşünle saçarsın anne

Saçarsın anne!

Hani yârin askerde ben karnında
Bir Akdeniz köyünde naçarsın anne

Naçarsın anne!

Sen üstümüzde devriye uçakları gibi
Hep dualarınla uçarsın anne

Uçarsın anne!

Eskidi fikirler, değerler, hayaller
Sen hep acarsın anne

Hep acarsın anne!

Murat Ergül

Anne Bak Üşüyorum

Anne bak üşüyorum
Isınmak istiyorum
Kucağın nerde anne
Şefkatin nerde
Kucağın nerde anne
Şefkatin nerde
Ellerin nerde anne
Yalnız gecelerimde
Sokulduğum göğsün
Ve içimde gülümseyen
Yüzün nerde
Nerde anne
Rüyalarımın en güzel yanı
Yalnızlığım anne
Sensizliğim nerde
Neden ellerin donmuş
Neden gözlerin ölmüş
Fakat sen kimsin
Anne sen kimsin
Anne neredesin
Soruyorum bak anne
Korkuyorum
Şeker karamela istemiyorum
Çizgi film oyuncak istemiyorum
Anne sana geliyorum
Fakat ellerin donmuş
Fakat gözlerin ölmüş
Anne sen kimsin
Anne nerdesin
Soruyorum bak anne
Korkuyorum
Korkuyorum
Anne bak üşüyorum
Isınmak istiyorum
Kucağın nerde anne
Şefkatin nerde
Bu yaldızlar
Bu yapma kuşlar
Bu yalancı memeler
Bu naylon bebekler
Düşümde bir dağ görüyorum
Üstünde çiçekler
Anne bak ölüyorum
Anne ölüyorum
Anne
Ölüyorum

Özlem Özbek

Alıntı: antoloji.com

Acımı Dindir Anne Şiir Oku

Acımı Dindir Anne

Gökyüzünde kapkara
Kocaman bir kuş uçar
Korkunç sesler çıkarır
Üstüme ateş saçar

Bu uçan nedir anne
Acımı dindir anne

Demirden bir ev gelir
Evin bir borusu var
O boru ölüm kusar
Şakağımdan kan akar

Bu gelen nedir anne
Acımı dindir anne

Sırtında çantası var
Yüzünde maskesi var
Bir elinde şeker var
Öbürü bomba tutar

Bu gelen kimdir anne
Acımı dindir anne

Bir karanlık yerdeyim
Bilmiyorum nerdeyim
Nerede kardeşlerim
Yükseliyor ateşim

Bu ateş nedir anne
Acımı dindir anne

Bir adam öyle demiş
Bombalar düşecekmiş
Diktatör gidecekmiş
Özgürlük gelecekmiş

Özgürlük nedir anne
Acımı dindir anne

Süleyman Apaydın

tRSohbet | Şiir